برای اولین بار این حس رو دارم .
از اینکه مجبور شدم باز هم به این شهر برگردم و تمام اون خاطرات بدیو که توش داشتم متنفرم .
از این شهر و آدمایی که زندگی توش برام به ارمغان آوره متنفرم.
نمی تونم ببخشم. نمی تونم هیچ کی رو ببخشم.
دلم برا هیچ چیز تنگ نشده بود و این برا خودمم عجیب بود.
احساس پوچی بدی دارم .
دلم می خواد از همه چیز فرار کنم.
می خوام توی ترم جدید یه خط مشی جدیدو دنبال کنم .
با خودم قرارای زیادی گذاشتم و برای عمل به اونا باید خیلی محکم باشم.
